Gletsjer

Slecht geslapen; ik ben ‘s avonds laat in m’n pyjama, boos geworden op de Russen die luidkeels een actiefilm keken en de tv zit vast aan de muur v mijn slaapkamer…  daarna kon ik niet meer goed slapen. En heel vroeg wakker.. dan maar een douche, maar helaas geen water uit de douchekop..

Bijkomen bij het heerlijke ontbijt. Shota vertelt over zijn cottage bij zijn vaders geboortedorp. Zijn droom: een quiet place waar hij ook wat cabins wil bouwen. Ook delen we onze zorgen over de wereld-van-nu: Putin, Trump, enz. En wat ons in balans houdt tegen zorgen hierover: art, music, good company. Shota schrijft gedichten: hij heeft  een bundel uitgegeven.
We vertrekken per auto naar het begin van een wandeling naar de Chalaadi (Tsjaladi) gletsjer. Het weggetje erheen is ouderwets vol kuilen en gaten: Shota moet slalommen. Gelukkig maar 7,5 km naar het startpunt. Het weer is nog goed - later vandaag zal het gaan omslaan.  We moeten 1,5-2 u klimmen, steil, door steeds meer sneeuw, langs wild riviertje van gletsjerwater. Sjoerd loopt zijn eigen tempo en is ver achter mij. Dat ben ik niet gewend 😁. Ik zak een keer tot mijn dijbeen in de sneeuw: onder een laag sneeuw was een gat.. Daarna extra voorzichtig. Maar het gaat! Trots! De Knie doet het ook goed. Hoger horen we aan de andere kant v d rivier rollende stenen. Dit blijven we horen: onheilspellend. Vanaf een bepaald moment mogen we v Shota niet meer roepen: het kan een lawine veroorzaken. Zwijgend klauteren we verder tot de sneeuw te veel/hoog wordt; maar dan is de gletsjer goed zichtbaar. Sj stopt nu. Ik loop nog door naar Shota die zijn drone naar de gletsjer laat vliegen. Later zullen we de beelden ontvangen. Nu - “nela nela”- terug, glijdend en vallend. De sneeuw is nu zachter en ik moet goed focussen tijdens het lopen. Terug bij het begin v d wandeling eten we meegebracht brood, ei, koekjes en kaas. Na de trots en de adrenaline, plots heel moe. Sj zorgt n beetje voor me.

In het hotel even liggen en kleren opdrogen. 
Later in de middag gaan we Mestia in: torens bekijken, koffie drinken en souveniertjes kopen. 
Meteen ook maar avondeten 🥘 een ovenschoteltje met vlees, ui, aardappelen: iets Svanetiaans en erg lekker. Ook voor het laatst Zadezeni limonade- taragonsmaak. 
Ik vraag Shota naar zijn vele appen: hij glimlacht daar dan steeds bij. Hij deelt dat hij iemand heel leuk vindt en dat vindt hij spannend want hij heeft hiervoor een liefde gehad die stuk ging. Nu is hij extra voorzichtig. Ik wens hem alle goeds en geluk: ik vind hem een mooi, speciaal iemand. Dit alles via Google translate. ‘Thank you’, zegt hij, met z’n hand op z’n hart. 
Na het eten naar het hotel. Shota zit al weer (glimlachend) flink te appen. Sjoerd en ik zitten op de veranda met uitzicht op de dichttrekkende lucht: de toppen al in de grijze wolken, het zal vannacht en morgen veel regenen. We hebben echt geluk gehad, deze dagen! We maken de cognac op en hebben een goed gesprek over onze tijd samen, het uitgaan en hoe we vrienden zullen blijven. Nu, binnen,  het verslag v vandaag schrijven. Morgen om 7 uur wegrijden hier: naar Kutaisi terug.