De hel van Hamburg

Op tijd op, koffie, inpakken. Marit houdt Jacob bezig; Abel is met August; Roos en ik pakken auto’s in 🚙 🚗. Om 9.30 u vertrek; 8,5 uur rijden is de verwachting - met stops..: rond 20.30 u thuis. Geen alternatieve route met pontje - gewoon de Google maps aanhouden. Het is zondag; geen vrachtwagens. Het landschap is glooiend en geel; nu wel meer stoppels dan wuivend graan. Marit en ik nemen de drie vakanties door deze reis, noemen de reiswensen die we nog hebben, en zingen met de vakantiehuis van haar lijst mee (‘Andetag!’). We houden een gezamenlijke stop in Duitsland; laden/tanken, wc, koffie en broodje; vóór Hamburg.  In Hamburg wordt een file van ruim 1 uur aangekondigd. Google maps brengt een uitweg: half uur korter - route door de stad. Dit zien ws meer mensen.. ik kan echter de verleiding niet weerstaan en ga van de snelweg af. Dat dus nooit meer..! Na nog 2 x in een ‘kortere route’ getrapt te zijn, zitten we uiteindelijk 3 uur in woonwijken vast. Op het laatst: stilstaan-motor uit-beweging-motor aan-meter vooruit- motor uit….. enz. Marit plast in nabij café - als ze terugkomt ben ik 2 autolengtes verder. Eerst moeite met rustig blijven; daarna gelaten. Het is de ergste file die ik ooit heb meegemaakt. Vervloekt heb ik de stad; die echt áltijd problemen geeft. 
Om 16.45 rijden we uiteindelijk onder de Elbe, door de tunnel, Hamburg uit. De rest gaat eigenlijk goed; maar met nog maar 1 langere stop, heb ik vele uren gereden en ben ik zelf pas om 23.45 thuis. Zo’n 12,5 uur rijtijd. (De 2 stops niet meegerekend; wat trouwens ook veel te weinig was)  
Ik zie het maar als een Les. Verstijfd en doodmoe komen we uit de auto als ik Marit eerst afzet.   
De donkere tuin ziet er verwilderd en kurkdroog uit. Morgen bekijken.