Jämtli museum

Vandaag naar Östersund. Rustig opstaan, koffie & krant. Uur rijden. Naar museum Jamtli. Dat bestaat eigenlijk uit 3 musea: openluchtmuseum, geschiedenismuseum van deze regio en een kunstmuseum. Op z’n Scandinavisch en dat betekent: zeer mooi opgezet, interactief, en veel. Zo ook hier. Had me er al lang op verheugd. Vorig jaar was het te ver rijden.
We doen eerst het openluchtmuseum en dat is zo groot en leuk.. daar zijn we al zo’n 3 uur mee bezig. Er lopen acteurs rond -alle leeftijden en ook kinderen doen mee. We laten een foto van ons maken in een fotostudio uit 1895. Spreken met de waardin van een herberg uit 1824. Bezoeken een grote boerderij uit 1785; die lag geïsoleerd en ze waren bijna geheel self-supporting. Iedereen is dan ook bezig. Op aanraden bij de dame die tickets verkoopt (65+ korting..) doen we een wandeling met een Engelssprekende gids. Hadden eigenlijk niet zo’n zin, maar het blijkt verschrikkelijk leuk. We doen namelijk op een aantal plekken mee met role-playing met de acteurs. Zo volgen we een cursus ‘wat doe ik als m’n auto bijna op een eland botst’ gegeven bij de benzinepomp uit 1956. We krijgen een rol. Ik ben vader aan het stuur van een prachtige oude Volvo; moet m’n vrouw en kinderen toeroepen “look out! Crash!” En vervolgens moeten ze onder de bank schuilen. We zijn met 5 deelnemers en de vrouw die niet wilde meedoen, krijgt de rol van eland met een elandvermomming op en moet in die rol uit de berm op ons afspringen 😄. Na 2 x oefenen zijn we geslaagd voor de cursus. Zo volgt ook een bezoek aan een boerderij (1895, toen de industrialisatie opkwam; machines het werk op het land overnamen; veel dagloners gingen drinken): wij zijn lid van de Blauwe Knoop en brengen een onverwacht bezoek. Er wordt een spel gespeeld: we zingen bijv. kerkliederen, maar intussen wordt er stiekem gedronken. 
Dan langs een bergboerderijtje waar we leren hoe je beren op afstand kunt houden, op reis naar de volgende plaats. Er is nl een ‘bruinpoot’ gesignaleerd. (Niet ‘beer’ zeggen; daarmee roep je een ontmoeting over je af). En zo gaat het door. Het is fantastisch leuk. We bedanken de gids en zien nog de rest van het park. De villa uit 1975 is hé-le-maal geweldig ingericht. Elke lade of kastdeur die je opent heeft spullen uit de tijd. Mijn tijd. 15 was ik. 
Het is allemaal net wat verder doorgevoerd dan bv Enkhuizen of Arnhem. 
Van de andere 2 musea kunnen we alleen nog het onderdeel over de Sami aan. (En Marit nog over de Vikingen). Meer lukt niet. Totaal verzadigd lopen we naar de auto. Morgen de rest zien?  
In de auto lachen om het feit dat we moeten uitrusten van deze 1e vakantieweek - zoveel hebben we gedaan. In de hoop elanden te zien, proberen we weer eens de psyche van de eland te doorgronden. Een terugkerend thema… Helaas.. 
Even snel boodschappen in Järpen Coop, en dan thuis chillen. Pfffff Dat lukt met het laatste seizoen van Dunya en Desi afkijken. Wat een goede, leuke serie was dat toch.