Rendieren en muggen 🦟

Vanmiddag komt er regen, dus willen we ‘s ochtends op tijd wandelen, boven de boomgrens; maar niet te ver weg en niet te lang. De E14 richting Trondheim. Vlák voor de auto voór ons springt uit de bosjes een ree de weg over. Het loopt goed af. Gelukkig had ik n goede afstand, zoals iedereen in dit land trouwens. Geen bumperkleven.
Na een tijdje wordt het landschap anders: een smallere kloof - erachter kale bergen.! En dan vlak voor de Noorse grens, linksaf, richting die mooie bergen. Het is het enige weggetje in dit natuurpark. Onderweg steeds meer bergen, grasland, rivier. Dan stuiten we op rendieren: eerst 2 vrouwtjes met kalf op de weg, maar steeds meer in de berm. We zitten midden in een kudde! Ze blijven voor ons op de weg uitlopen ipv de berm op te zoeken. Dus wij er zachtjes achteraan hobbelen, als moderne herders.
Eindpunt van het weggetje is een grote berghut: Storulvån Fjällstation. Je kunt in dit gebied waar ook de gletsjer ligt (Helagsfjället) van hut naar hut lopen. Tot Ljungdalen zelfs, vlak bij de Flatruet. 
Er liggen in de verte grote sneeuwplakken op de bergen. Wij gaan gewoon een stuk lopen, een ongemarkeerde trail. Het is enorm drassig - ook boven de bomen. Zodra je stilstaat word je belaagd door grote muggen. Na ong een uur is het pad weg .. en struinen we - droge plekken zoekend- in de goede richting voort. Over beekjes en door drasland. Boven ons ligt sneeuw. Na 1,5 uur toch maar terugstruinen. We halen beiden een moddervoet. Een ontmoeting met twee Zweden laat zien dat we wel goed zaten, maar gewoon door hadden moeten zetten met struinen door het drasland: ‘Je komt vanzelf weer ergens op een pad’. Tja.
In de berghut kun je zelf je wafel 🧇 maken. Met jam en room. Ook glutenvrij, dus een blije Marit.
Terug zien we geen dieren meer. Het begint te regenen. We zetten ‘Andetag’ hard aan in de auto. Thuis, een wasje en relaxen, terwijl het buiten regent.